این تابلو در سبک سایگی خلق شده است؛ سبکی که در آن نور، قهرمان بیچونوچرای تابلو نیست. فرم و پرسپکتیو نه با نورپردازی متداول، بلکه با سایه شکل میگیرند و به دیده میآیند.
اصل روش سایگی، نمایاندن حضور و سکوت است؛ حضوری که از دل سایه سر برمیآورد و سکوتی که در خلا و فضای خالی شکل میگیرد. کنار گذاشتن و پالایشِ هر آنچه که به سکوت آسیب میزند، در این اثر دیده میشود.
در این تابلو، تیرگی سایه نمایندهٔ حضور است و خلوتِ روشنیِ گسترده، تصویری از سکوت. اما این تصویر، از دل یک شهود آمده است؛ شهودی که خودش از ناکجا و از هیچجا میآید.
تختهسنگ در این اثر، بهانهای برای خلق تابلوست؛ فرمی ساده که زمینهای میشود برای جستوجوی کیفیتهای حضور در مرز میان بودن و نبودن.







نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.