تابلوی نقاشی رنگ روغن روی فیبر تخته سنگ

تابلوی تخته سنگ با سبک سایگی

تابلوی تخته سنگ، رنگ روغن روی فیبر


تابلوی تخته سنگ، اثری در سبک سایگی است که با تکنیک رنگ روغن روی فیبر خلق شده و در آن سایه، سکوت و حذف به شکلی بدیع به تصویر کشیده شده‌اند
.


توضیح اثر

این تابلو در سبک سایگی خلق شده است؛ سبکی که در آن نور، قهرمان بی‌چون‌وچرای تابلو نیست. فرم و پرسپکتیو نه با نورپردازی متداول، بلکه با سایه شکل می‌گیرند و به دیده می‌آیند.

اصل روش سایگی، نمایاندن حضور و سکوت است؛ حضوری که از دل سایه سر برمی‌آورد و سکوتی که در حذف شکل می‌گیرد. حذف همه چیز که به سکوت آسیب می زند و آنرا خدشه دار می کند. در این تابلو، تیرگی سایه نمایندهٔ حضور است و خلوتِ روشنیِ گسترده، تصویری از سکوت.

تخته‌سنگ در این اثر، بهانه‌ای برای خلق تابلوست؛ فرمی ساده که زمینه‌ای می‌شود برای جست‌وجوی کیفیت‌های حضور در مرز میان بودن و نبودن.

سال خلق اثر: ۱۴۰۵

 

 تحلیل بصری تابلوی تخته سنگ

تابلوی تخته سنگ، در نگاه اول با سکوتِ خود مخاطب را غافلگیر می‌کند. سطح سفید و وسیع بوم، که تنها بخش کوچکی از آن به تخته سنگ اختصاص یافته، فضایی برای سکوت و تنفس بصری فراهم می‌کند. این خالی بودن، خود بخشی از زبان تصویری اثر است؛ زبانی که در آن، سکوتِ تصویری به اندازه حضورِ فرم‌ها اهمیت دارد.

خطوط نرم و سیال در این تابلو، مرز میان حضور و سکوت را مبهم می‌کنند. سایه‌های ملایم که با تکنیک رنگ روغن روی فیبر ایجاد شده‌اند، حضورِ خود را در سکوتِ بوم نمایان می‌سازند. سایه در این اثر، نه یک عنصر فرعی، بلکه تجلی حضور است؛ حضوری که در سکوت شکل می‌گیرد و در سکوت معنا می‌یابد.
رنگ‌های به کار رفته در این تابلو، محدود اما هدفمند انتخاب شده‌اند. سفید، خاکستری و شمه ای از رنگ‌های گرم، ترکیبی هماهنگ ایجاد کرده‌اند که حس سکوت، آرامش و تأمل را به بیننده منتقل می‌کند. در این میان، سایه‌ها نقش حضور را ایفا می‌کنند و فضای خالی بوم، سکوت را به تصویر می‌کشد.
سایگی در این تابلو، دعوتی است به تأمل در معنای حضور و سکوت. جایی که سایه‌ها از دل سکوت برمی‌خیزند و سکوتِ بوم، حضورِ آن‌ها را پررنگ‌تر می‌کند. این تعامل میان حضور و سکوت، همان چیزی است که تابلوی تخته سنگ را به اثری قابل تأمل در سبک سایگی تبدیل می‌کند

رنگ‌های به کار رفته در این تابلو، محدود اما هدفمند انتخاب شده‌اند. سفید، خاکستری و شمه ای از رنگ‌های گرم، ترکیبی هماهنگ ایجاد کرده‌اند که حس سکوت، آرامش و تأمل را به بیننده منتقل می‌کند. در این میان، سایه‌ها نقش حضور را ایفا می‌کنند و فضای خالی بوم، سکوت را به تصویر می‌کشد.
سایگی در این تابلو، دعوتی است به تأمل در معنای حضور و سکوت. جایی که سایه‌ها از دل سکوت برمی‌خیزند و سکوتِ بوم، حضورِ آن‌ها را پررنگ‌تر می‌کند. این تعامل میان حضور و سکوت، همان چیزی است که تابلوی تخته سنگ را به اثری قابل تأمل در سبک سایگی تبدیل می‌کند
.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالا بروید