بیانیه سایگی، سند بنیادین سبک سایگی است که در آن اصول و مبانی این رویکرد هنری تعریف شده است.

سایگی: سایه‌نگاریِ حضور در فضای سکوت

سایگی، جست‌وجوی حضور در غیاب است؛ تلاشی برای دیدن آنچه در سکوت، میان سایه‌ها و در فضای خالی باقی می‌ماند. در سایگی، سایه صرفاً نتیجهٔ نبود نور نیست؛ خودِ سایه موضوع و قهرمان اثر است.

فضای خالی، سطحی بی‌استفاده یا زمینه‌ای برای نمایش شکل‌ها نیست؛ فضایی زنده و فعال است که به اندازهٔ عناصر حاضر در تابلو اهمیت دارد. سکوت نیز فقدان تصویر نیست؛ نوعی حضور است.

اصول بنیادین بیانیه رسمی سایگی

۱. سایه به‌مثابه حضور
سایه نه پوشانندهٔ فرم، بلکه نشانه‌ای از حضور آن است؛ حضوری که می‌تواند بدون نمایش کامل موضوع، احساس شود.

۲. فضای خالی به‌مثابه عنصر فعال
فضای خالی در سایگی ارزش مستقل دارد. گاه آنچه نقاشی نشده، به اندازهٔ آنچه نقاشی شده، در شکل‌گیری اثر نقش دارد.

۳. سکوت تصویری
اثر نباید همه‌چیز را توضیح دهد. بخشی از معنا باید در سکوت باقی بماند تا مخاطب خودش آن را کشف کند.

۴. اقتصاد عناصر
فرم، رنگ، خط و جزئیات باید به ضرورت حضور یابند، نه برای پرکردن سطح یا نمایش مهارت.

۵. القا به‌جای توضیح
سایگی به دنبال بازنمایی کامل اشیا نیست؛ می‌خواهد حضور، حس و کیفیتی را برانگیزد که فراتر از شکل ظاهری موضوع است.

۶. گفت‌وگوی نور و سایه
نور و سایه دو قطب متضاد و جدا از هم نیستند؛ در رابطهٔ میان آن‌هاست که حضور تصویری شکل می‌گیرد.

۷. پذیرش ناتمامی
اثر لازم نیست همهٔ فرم‌ها را به نتیجه‌ای قطعی برساند. ناتمامی، ابهام و تعادل ناپایدار می‌توانند بخشی از زبان تصویری باشند.

بیانیهٔ پایانی

سایگی می‌خواهد آنچه را که معمولاً در حاشیهٔ دیدن قرار می‌گیرد، به مرکز تجربهٔ تصویری بیاورد. در این زبان، حضور همیشه با نمایش آشکار حاصل نمی‌شود؛ گاهی یک سایه، یک فضای رهاشده یا سکوتی در میان فرم‌ها، بیش از انبوهی از تصویر سخن می‌گوید.

یانیه رسمی سایگی دعوتی است به تامل در معنای سکوت و حضور در هنر معاصر.

سایگی، سایه‌نگاریِ حضور در فضای سکوت است.