زمانی استفاده از ناخنهای مخصوص نوازندگان خیلی بیشتر از اینروزها مرسوم بود ولی اهمیت استفاده از ناخن های طبیعی برای نوازندگان روز بروز بیشتر روشن می شود.
ناخن برای نوازندگان سازهای گیتار (کلاسیک، فلامنکو و حتی پاپ)، سه تار، چنگ و بسیاری از سازهای سیمی بسیار اهمیت داره.
معمولا نوازنده ها در طول نوازندگی امتحان می کنن ببینن چه شکلی ناخنی براشون بهتره. شکلی که بیشتر مرسومه اینه که ناخنها رو تا حدی نوک تیز می کنن و تیزی رو در وسط قرار می دن این از همه بهتره و سرعت بهتری می ده و صدای ساز رو شفاف و قشنگ می کنه.
بعضی نوازندگان دوست دارن سمت راست ناخنشون کوتاه و سمت چپ ناخن کمی بلند تر باشه. به این ترتیب پشت دستشون کمی به طرف دسته ی ساز متمایل می شه. بعضی ها هم برعکس این رو می پسندن یعنی نوک ناخن در شمت راست ناخنشون بیشتر باشه و سمت چپ کوتاه تر باشه. جولیان بریم نوازنده ی معروف گیتار این مدل رو بیشتر دوست داره گرچه توی یه مصاحبه می گه من همه نوع رو امتحان می کنم. نوازنده ها انواع ناخن رو امتحان می کنن تا بالاخره کشف کنن چه نوع شکلی براشون بهتره.
می خوام بگم که شما هم باید همه نوع رو امتحان کنید تا ببینید تو کدوم شکل سرعت و دقتتون بیشتر می شه.
یه چیز دیگه بگم اونم اینکه تو اغلب ساز ها ی سیمی، ناخنهای دست چپ باید کوتاه باشه. البته راهی برای حل این مشکل اختراع کردن. یه چیزی مثل بادکنک خیلی ریز توی انگشت می کنن که ناخن مزاحم نوازندگی نشه.